Seizoenshandel

Seizoenshandel is een vorm van handel die sterk afhankelijk is van de seizoenen in productie en vraag. In agrarische en visserijcontexten ontstaan periodes waarin bepaalde goederen in ruime mate beschikbaar zijn en periodes waarin vraag en aanbod krap zijn. Handelaren proberen deze seizoensverschillen te benutten door goederen te verhandelen op markten waar sprake is van seizoenale surplus en door logistiek en opslag zo in te richten dat levering en leveringstiming aansluiten bij de vraag.

Een kenmerk van seizoenshandel is de aanwezigheid van itinerante handelaren en marktfairs, met prijsschommelingen en kredietmechanismen die helpen om korte termijnaanpassingen mogelijk te maken. Seizoenshandel sluit vaak aan bij oogst- en vangstperiodes, maar ook bij seizoensgebonden vraag zoals toerisme, religieuze vieringen of specifieke marktdagen.

Historisch gezien speelde seizoenshandel een belangrijke rol in pre-industriële en vroegmoderne economieën, toen opslag en transport beperkter waren en handelsnetwerken sterk afhankelijk waren van korte termijn beschikbaarheid. In de moderne economie blijft het concept bestaan in aangepaste vormen, bijvoorbeeld in kortstondige kwetsbare voorraden van verse producten, coöperatieve logistiek en seizoensarbeid die inspelen op piekperiodes.

Economisch gezien helpt seizoenshandel overschotten en tekorten beter op elkaar af te stemmen en verspilling te verminderen, maar gaat vaak gepaard met prijsvolatiliteit, transportbeperkingen en opslagkosten. Het illustreert hoe handel en logistiek zich aanpassen aan de temporele variatie in productie en behoefte.