Risicodrager

Risicodrager is een term uit het Nederlandse sociale zekerheidsstelsel. Het verwijst naar een werkgever of andere organisatie die het financiële risico en de administratieve verantwoordelijkheid voor bepaalde werknemersverzekeringen overneemt, in plaats van dit geheel bij het UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) te laten lopen. De term wordt vooral gebruikt in de context van ziektewet en WGA/WIA (werkhervatting gedeeltelijk of volledig arbeidsongeschikten).

Wat het betekent in de praktijk, is dat een risicodrager verantwoordelijk wordt voor het betalen van ziek uitkeringen aan zieke werknemers en voor het organiseren van re-integratie en verantwoording afleggen volgens de regels die daarvoor gelden. Het UWV blijft wel betrokken bij toezicht, regelgeving en de algemene kaders van de wetten, maar voert niet meer alle betalingen rechtstreeks uit voor de desbetreffende risico’s wanneer een organisatie de status heeft.

Het is mogelijk om risicodrager te worden voor ziektewet en/of WGA, en dit vereist een formele aanwijzing of toestemming van het UWV. De overgang brengt veranderingen met zich mee in wie betalingen doet, hoe claims worden behandeld en welke reintegratieverplichtingen er gelden. Voor sommige organisaties kan risicodrager zijn leiden tot meer controle over de caseafhandeling en mogelijke kostenbesparingen, maar het brengt ook financieel risico en extra administratieve lasten met zich mee.

Doorgaans wordt de status toegepast bij werkgeversportefeuilles met voldoende omvang of binnen bepaalde sectoren, en de exacte regels, procedures en overgangsvoorwaarden zijn vastgelegd in de wet- en regelgeving en in overeenkomsten met UWV. Het begrip is vooral bekend in Nederland en heeft geen brede toepassing buiten het Nederlandse stelsel.