Profielvormen

Profielvormen is een term die wordt gebruikt in de techniek, bouwkunde en productie om de geometrische vormen van profielen te beschrijven. Een profiel verwijst naar de doorsnede van een langsstuk en bepaalt samen met materiaal en wanddikte de sterkte, stijfheid en het gewicht van een constructie of onderdeel. Profielvormen worden toegepast in uiteenlopende sectoren zoals de bouw, machinebouw, transport en consumentenproducten.

Profielvormen kunnen worden onderverdeeld in open en gesloten vormen. Open profielen omvatten onder meer L-vormige hoekprofielen, U-profielen (kanaalprofielen) en I- of H-profielen, die vaak worden gebruikt om krachten te verdelen en verbindingen mogelijk te maken. Gesloten profielvormen omvatten ronde, rechthoekige en vierkante buisprofielen, die vaak toegepast worden waar welfaarding en torsiebehartiging een rol spelen. Daarnaast bestaan er T-profielen en andere afwijkende vormen afhankelijk van de toepassing. Profielvormen komen zowel voor in staal, aluminium als kunststof en kunnen als halffabricaat of eindproduct worden toegepast.

Productie en materiaalkeuze spelen een grote rol bij profielvormen. Aluminium- en kunststofprofielen ontstaan doorgaans door extrusie, terwijl stalen profielen plaatsvinden via hot- of cold-forming, lassen en buigen of rollen. De afmetingen, toleranties en materiaalspecificaties worden vastgelegd in nationale en internationale normen en catalogi, zoals EN- en DIN-normen in verschillende regio’s.

Toepassingen van profielvormen variëren van constructieve elementen in gebouwen en bruggen tot onderdelen in voertuigen, machines en constructie-omgevingen. Door de keuze van vorm kunnen eigenschappen zoals sterkte, stijfheid, gewicht en kosten worden afgestemd op de functionele eisen.