Praktijkscholing

Praktijkscholing, ook wel praktijkgerichte scholing genoemd, is een vorm van onderwijs en training waarbij leren vooral plaatsvindt door het beoefenen van werkzaamheden in een realistische werksituatie. Het doel is om theorie te vertalen naar concrete, toepasbare vaardigheden en professionele competenties. Praktijkscholing wordt vaak ingezet als onderdeel van beroepsonderwijs, specialisatieopleidingen of nascholing en kan plaatsvinden binnen een school, een opleidingsinstituut of in de werkplek zelf.

Dit kan bestaan uit stages, leerwerkplekken, werkplekleren, simulaties of begeleiding op de werkvloer. Leerlingen, studenten of professionals werken onder supervisie van een mentor of docent aan opdrachten die gekoppeld zijn aan vooraf vastgestelde competenties. Beoordeling vindt doorgaans plaats op basis van praktijkresultaten, portfolio’s en evaluaties, met aandacht voor veiligheid, beroepshouding en reflectie.

In veel systemen van beroepsonderwijs maakt praktijkscholing deel uit van een leerroute die theorie en praktijk combineert, met de bedoeling studenten beter voor te bereiden op de arbeidsmarkt. Het kan leiden tot officiële certificaten, getuigschriften of credits binnen een opleiding.

Voordelen van praktijkscholing zijn onder meer leren door doen, een betere aansluiting op de arbeidsmarktvraag, en de ontwikkeling van professionele identiteit. Uitdagingen zijn onder meer benodigde begeleiding, de kwaliteit en beschikbaarheid van leerwerkplekken, en de waarborging van veiligheids- en kwaliteitsnormen.