Oorkonden
Oorkonden zijn officiële, schriftelijke documenten die rechten, privileges of eigendom vastleggen of toekennen. In de middeleeuwen en de vroegmoderne tijd fungeerden ze als juridisch bewijsmateriaal voor overdrachten, vrijstellingen en toekenningen van land, rechten van steden of kloosters en andere privileges. Een oorkonde vermeldt doorgaans de datum en plaats van uitgifte, de betrokken partijen (zoals vorsten, leenheren, steden, kerken en particulieren), de inhoud van de belofte of schenking, en meestal getuigenvermeldingen en een zegel als waarmerk van echtheid.
Qua uitvoering werden oorkonden vaak geschreven op perkament of soms op papyrus, en werden ze opgesteld in
Betekenis en gebruik: oorkonden boden juridische zekerheid en vormden het bewijsstuk voor rechten en transacties die
Modern gebruik: in hedendaags Nederlands verwijst oorkonde ook naar een formeel certificaat of diploma uitgegeven door