Omvatting

Omvatting is een Nederlands zelfstandig naamwoord met twee hoofdbetekenissen. Ten eerste verwijst het naar de fysieke handeling of het resultaat van omringen en omwikkelen: de omhulling of buitenlaag die een voorwerp omsluit, bijvoorbeeld de omvatting van een apparaat of de verpakking van een product. In deze betekenis staat het synoniem voor termen als omhulling, verpakking of omslag.

Daarnaast kan omvatting figuurlijk worden gebruikt voor wat iets omvat of de reikwijdte ervan: de omvatting van een beleid, een onderzoek of een discussie, waarmee wordt bedoeld welke onderwerpen, aspecten of gevallen wel of niet zijn inbegrepen. Deze betekenis benadrukt de grenzen en de omvang van wat onder een bepaald onderwerp of project valt.

Het woord is afgeleid van het werkwoord omvatten, dat omvatten of omringen betekent. In praktische taalgebruik is de omvatting vaak bepalend voor afbakening, verantwoordelijkheden en communicatie: een duidelijke omschrijving van de omvattingsgrenzen voorkomt misverstanden over wat wel of niet tot een taak of product behoort. In contracten, beleidsdocumenten en projectplannen verwijst men vaak naar de omvatting om verwachtingen te sturen en de scope vast te leggen.

Synoniemen en verwante termen zijn onder meer omhulling, verpakking, omslag en reikwijdte. De keuze tussen deze woorden hangt af van de context: fysieke omhulling spreekt men meestal van verpakking of omhulling, terwijl krijgskundig, juridisch of beleidsmatig taalgebruik vaker spreekt over de omvattings- of scopebegrip.