Nietpersistente

Niet-persistente (ook wel niet-persistente) gegevens verwijzen naar informatie die niet bewaard blijft nadat een programma is afgesloten, een sessie eindigt of een systeem opnieuw wordt opgestart. Het tegenovergestelde is persistente data, die wel blijft bestaan over meerdere sessies en herstarts. Het begrip wordt in verschillende contexten gebruikt, maar in het algemeen gaat het om volatiliteit: de data bestaan alleen zolang de betreffende runtime of sessie actief is.

In computing zijn voorbeelden van niet-persistente opslag en geheugen RAM (random access memory) en caches. Deze middelen leveren snelle toegang tot data, maar verliezen de opgeslagen informatie wanneer de stroom uitvalt of het systeem wordt herstart. Niet-persistente opslag wordt vaak gekozen om prestaties te verbeteren en om veiligheidsredenen, zodat gevoelige data na gebruik automatisch verdwijnt.

In software en systemen komen niet-persistente data ook voor in contexten zoals browsersessies en containeromgevingen. Sessiecookies en sessionStorage in webbrowsers zijn typisch niet-persistente opslag: ze bestaan zolang de browsersessie actief is en verdwijnen bij afsluiten van de sessie. In containertechnologieën en cloudomgevingen kunnen niet-persistente bestandssystemen (bijvoorbeeld een leegDir-achtige opslag in korte-laufen omgevingen) elkaars inhoud verliezen na beëindiging van de container of pod.

Voordelen van niet-persistente data zijn onder meer snelheid en minder risico op langetermijnopslag van mogelijk gevoelige informatie. Nadelen zijn verlies van data bij herstart of falen en het extra beheer dat nodig is om data die wel bewaard moet blijven apart te regelen. Het onderscheid tussen niet-persistente en persistente data is fundamenteel bij het ontwerpen van systemen, beveiligingsbeleid en back-upstrategie.