Neutrofielen

Neutrofielen zijn een type witte bloedcel en vormen de grootste groep granulocyten in het bloed. Ze behoren tot het aangeboren immuunsysteem en spelen een cruciale rol bij de eerste verdedigingslinie tegen bacteriële en fungale infecties.

Ontstaan en uiterlijk kenmerk: neutrofielen ontstaan uit myeloïde voorlopercellen in het beenmerg en ondergaan een serie rijpingsstadia tot volwassen, segmentkernige cellen. Een normaal bloedbeeld bevat zowel segmentneutrofielen als een minder rijpe subgroep, de bandneutrofielen. De kern is gewoonlijk meervoudig gelobd, wat zorg draagt voor hun typische uiterlijk.

Functie en werking: de belangrijkste taak van neutrofielen is fagocytose van micro-organismen en dode cellen. Ze voeren ook oxidatieve ademhaling uit om microbieel weefsel aan te pakken en kunnen enzymen en antimicrobial peptides vrijgeven via granulen. Een aanvullende verdedigingsmechanisme is het vormen van netvormige structuren (neutrophil extracellular traps, NETs) die microben vangen. Neutrofielen migreren naar ontstekingsplaatsen onder beïnvloeding van chemokines en adhesiemoleculen, een proces dat bekendstaat als chemotaxis.

Diagnostiek en klinische relevantie: in het bloed heeft de neutrofielpopulatie meestal een absolute telling (ANC) van ongeveer 1,5 tot 8,0 x 10^9/L. Neutropenie (ANC < 1,5 x 10^9/L) verhoogt het risico op ernstige infecties, terwijl neutrofilie kan optreden bij infecties, ontstekingen en stress. Een “left shift” duidt op een toegenomen aanwezigheid van onrijpe bandneutrofielen bij acute ontstekingen.