Nabehandelingen

Nabehandelingen zijn vervolgbehandelingen die plaatsvinden nadat de hoofdbehandeling is afgerond. Ze vormen een vervolg in het zorgtraject en richten zich op het voorkomen van complicaties, het monitoren van het herstel en het verbeteren van lange termijnresultaten. Nabehandelingen kunnen zowel medicamenteuze als niet-medicamenteuze vormen aannemen en vinden meestal plaats in poliklinische setting, klinisch toezicht of via thuiszorg.

In de medische zorg komen nabehandelingen vaak voor in diverse vakgebieden. Voorbeelden zijn aanvullende medicatie of bestraling na een primaire behandeling, pijn- en ontstekingsmanagement, en controles op complicaties. Fysiotherapie of oefentherapie na een operatie of letsel is een veelvoorkomende vorm van niet-medicamenteuze nabehandeling. Ook beeldvorming en laboratoriumonderzoek kunnen deel uitmaken van het nabehandelingsproces om de voortgang te evalueren. In de tandheelkunde kan nabehandeling bestaan uit controlebezoeken, fluorgelden, aanbrengen van aanvullende restauraties of retentieprocedures. In psychotherapie kan nabehandeling bestaan uit vervolgsessies om opgedane vaardigheden te verankeren en terugval te voorkomen.

Het plannen en uitvoeren van nabehandelingen gebeurt meestal via een multidisciplinair zorgtraject. Het behandelteam stemt af met de patiënt over doelstellingen, tijdlijnen en meetpunten voor herstel. Kwaliteit en verantwoording worden gewaarborgd door richtlijnen, protocollen en evaluatie van uitkomsten. Nabehandelingen verschillen per aandoening, behandelmogelijkheid en zorgsetting, en zijn bedoeld om de kans op terugval te verkleinen en de kwaliteit van leven te verbeteren. Zie ook nazorg en follow-up.