NATvertaling

NATvertaling, vaak NAT genoemd, is een methode in TCP/IP-netwerken waarmee IP-adressering in het IP-header wordt herschikt terwijl pakketten door een router of gateway worden geleid. Het maakt het mogelijk dat meerdere apparaten in een privénetwerk toegang hebben tot openbare netwerken met één of enkele publieke IP-adressen. NAT wordt vooral toegepast in IPv4-netwerken om schaarse publieke adressen efficiënt te benutten en om netwerken enigszins te isoleren.

Er zijn verschillende vormen van NAT: Static NAT, waarbij een privé-IP-adres aan een vast publiek IP-adres is gekoppeld; Dynamic NAT, waarbij privé-adressen worden omgezet naar een openbaar IP-adres uit een pool; en Port Address Translation (PAT), ook wel NAT-overload genoemd, waarbij vele privé-adressen een enkele publieke IP-adres delen maar met verschillende poorten.

Hoe NAT werkt: een NAT-apparaat (meestal een router of firewall) houdt vertalingen bij in een NAT-tabel. Uitgaand verkeer vervangt het privé-IP-adres en de bronpoort door het publieke IP-adres en een toegewezen poort. Binnenkomend verkeer wordt met behulp van de NAT-tabel teruggezet naar het juiste interne apparaat. NAT kent ook concepten zoals inside local/global en outside local/global adressen die de oorsprong en bestemming beschrijven.

Beperkingen en overwegingen: NAT verbreekt de end-to-end-rekenregel en kan problemen veroorzaken met protocollen die IP-adressen in payload bevatten of met bepaalde peer-to-peer- en real-time applicaties. NAT-traversal-technieken en port forwarding of UPnP kunnen nodig zijn. NAT biedt geen werkelijk beveiligingsniveau; het verbergt alleen interne adressering. Met de opkomst van IPv6 neemt de behoefte aan NAT af, omdat elk apparaat een publiek adres kan hebben.

Zie ook: Network Address Translation (NAT), IPv4, RFC 1918 (private address space), Port forwarding.