Korroosie

Korroosie, ook wel corrosie genoemd, is het chemische of elektrochemische proces waarbij metalen worden aangetast door hun omgeving, wat leidt tot verlies van materiaal, verzwakking of wijzigingen in eigenschappen. Het komt veel voor in bouw, transport en industrie waar metalen worden blootgesteld aan water, zuur, zouten of andere reactieve stoffen.

Mechanismen en vormen: de meest voorkomende vorm is elektrochemische corrosie in een vochtige elektrolyt, waarbij een anode en een kathode ontstaan en elektronenoverdracht tot verlies van metaal leidt. Voorbeelden zijn uniforme corrosie, galvanische corrosie, putvorming (pitting), scheurvorming in crevices en spanningscorrosie. Sommige metalen vormen beschermende oxidefilms die corrosie beperken, zoals aluminium, of ontwikkelen een patina op koper.

Oorzaken en factoren: omgevingsfactoren zoals vochtigheid, temperatuur, zouten en zuren, evenals korrosieve ionen. materiaalkenmerken zoals legeringssamenstelling en microstructuur, aanwezigheid van beschadigde of niet-passieve lagen, en ontwerpkenmerken die stilstaand water of beperkte stroming bevorderen, spelen een rol. Het tijdsverloop bepaalt de mate van schade.

Preventie en beheersing: materiaalkeuze en legering, beschermende coatings en verven, oppervlaktebehandeling en inhibitoren. Kathodische bescherming (opofferingsanodes of continue stroom) en galvanische bescherming kunnen corrosie continu verminderen. Omgevingscontrole en regelmatige onderhoudsinspecties zijn essentieel.

Detectie en evaluatie: visuele inspectie, proefstukken en niet-destructieve technieken zoals wanddiktemeting met ultrasone apparaten, eddy-current testing en radiografie. Data over corrosiesnelheid worden gebruikt voor predictief onderhoud.

Impact en voorbeelden: corrosie veroorzaakt kosten voor onderhoud, reparatie en downtime en kan de structurele veiligheid beïnvloeden. Voorbeelden zijn roest op ijzer en staal, patina op koper en de oxidefilm op aluminium.