Koersvastheid

Koersvastheid is de mate waarin de wisselkoers van een munt ten opzichte van andere valuta’s stabiel blijft over tijd. Het begrip beschrijft hoe constant of volatiel een wisselkoers is en hoe kwetsbaar deze is voor schommelingen. Koersvastheid is relevant voor handel en investeringen omdat wisselkoersveranderingen prijsschommelingen en onzekerheid kunnen veroorzaken.

Beleidsinstrumenten om koersvastheid te bevorderen zijn onder meer vaste wisselkoersen en bandstelsels (pegged regimes), een valuta-board (currency board) of interventies binnen een beheerde koers. In een vast regime koppelt de centrale bank de eigen munt aan een referentiemunt of mandje en streeft naar een vaste koers. Een currency board vereist strikte reserverings- en uitgiftevoorwaarden. Bij een bandensysteem blijft de koers binnen een vooraf vastgesteld bereik ten opzichte van de referentiekoers; af en toe kan een aanpassing plaatsvinden. Een beheerde float laat koersbewegingen toe maar beperkt ze doelbewust; de centrale bank oefent toezicht en interventie uit wanneer nodig. Het monetaire trilemma houdt in dat landen doorgaans niet tegelijkertijd een volledige monetaire autonomie, vrije kapitaalsbewegingen en koersstabiliteit kunnen nastreven.

Voordelen van koersvastheid zijn voorspelbaarheid voor handel en investeringen en minder onzekerheid bij prijsvorming. Nadelen zijn beperkte monetaire beleidsvrijheid, afhankelijkheid van reserves en blootstelling aan speculatieve druk of externe schokken als fundamenten veranderen.

De maatstaven voor koersvastheid omvatten volatiliteitmetingen zoals standaarddeviatie van dagelijkse of wekelijkse koerswijzigingen en vergelijking met referentievaluta. Beoordelingen houden rekening met macro-economische balans, inflatie en betalingsbalans. In de literatuur onderscheiden harde pegs, zachte pegs en verschillende vormen van managed float.

Zie ook: wisselkoersregimes, vaste wisselkoers, beheerde float, valutapolitiek.