Interfaceeigenschappen

Interfaceeigenschappen zijn de kenmerken van een interface die bepalen hoe systemen of componenten met elkaar samenwerken. Ze leggen vast wat de interface biedt, welke data er via de interface wordt uitgewisseld en onder welke voorwaarden de interactie plaatsvindt. In de praktijk fungeren deze eigenschappen als een contract tussen producent en consument van de interface.

Functionele eigenschappen: dit omvat de aangeboden operaties, signaturen, parameters en de terugkeerwaarden, evenals eventuele uitzonderingen die kunnen optreden. De exacte regels voor validatie en foutafhandeling vallen hieronder en bepalen hoe gegevens worden verwerkt en geretourneerd.

Non-functionele eigenschappen: dit betreft prestatie-eisen zoals responsetijd en bandbreedte, beschikbaarheid en betrouwbaarheid, beveiliging (authenticatie, autorisatie, encryptie), foutafhandeling en retry-strategieën, logging en observability, testbaarheid en portabiliteit. Deze aspecten beïnvloeden de bruikbaarheid en robuustheid van de interface in verschillende omgevingen.

Contract en compatibiliteit: de interface fungeert als een contract tussen producent en consument. Versiebeheer, deprecatiebeleid en compatibiliteit bepalen of bestaande consumenten blijven werken bij wijzigingen. Heldere migratiepaden en een duidelijke deprecation policy zijn daarbij belangrijk.

Ontwerp en documentatie: duidelijke naamgeving, consistente conventies, zelfverklarende interface-elementen en uitgebreide API-documentatie helpen bij implementatie en gebruik. Validatie, foutcodes en voorbeeldgebruik dragen bij aan stabiliteit en voorspelbaar gedrag.

Toepassingen: interfaceeigenschappen komen voor in API’s (REST, GraphQL), programmeerinterfaces van bibliotheken (SDK’s, modules) en gebruikersinterfaces die functionaliteit leveren via widgets en events.