Impulseresponsmetingen

Impulseresponsmetingen zijn metingen die de reactie van een systeem op een korte inputimpuls vastleggen. Doel is om de dynamische eigenschappen van het systeem te karakteriseren in zowel het tijd- als het frequentiedomein, zodat een reproduceerbare beschrijving van het gedrag ontstaat. De impulsrespons geeft aan hoe het systeem reageert op snelle stimuli en hoe signalen door de structuur worden doorgegeven en verzwakt.

Typische stimuli zijn een echte impuls of synthetische signalen zoals maximum-length sequence (MLS) en chirp/exponentiële sine sweep. De uitgang van het systeem wordt geanalyseerd door de ingevoerde stimulus te deconvolven met de gemeten output, waardoor de impulrespons van het systeem wordt verkregen. Voor lineaire tijdinvariante systemen volstaat de verkregen impulse response om zowel tijd- als frequentiegedrag te beschrijven.

Proces en apparatuur: een meetopstelling omvat een signaalgenerator of geluidsbron, een meetluidspreker of actuator, microfoons en een analysator of softwarepakket. Voorafgaand aan metingen worden kalibratie en akoestische of elektrische correcties uitgevoerd om de respons nauwkeurig vast te leggen. Meetsystemen kunnen enkel- of meermetingen omvatten om ruimtelijke kenmerken te evalueren.

Analyse en toepassingen: vanuit de impulsrespons kan de frequentierespons worden afgeleid via een Fourier-analyse. In de akoestiek wordt de kamerimpulsrespons gebruikt om eigenschappen als de reverberatietijd (RT60) en de aard van reflecties te bepalen. In audio- en elektromechanische systemen wordt de responscurve gebruikt voor luidsprekerspecificaties, filterontwerp en kwaliteitscontrole.

Overwegingen: metingen vergen lineaire en tijdinvariante omstandigheden; ruis, niet-lineaire vervorming en akoestische reflecties kunnen de resultaten beïnvloeden. Een zorgvuldige kalibratie, opslag van fase-informatie en geschikte deconvolutiemethoden zijn essentieel voor betrouwbare resultaten.