Impedantieveranderingen

Impedantieveranderingen verwijzen naar variaties in impedantie van een systeem, die optreden door veranderingen in weerstand, reactantie en contactvoorwaarden. Impedantie is een complex getal Z = R + jX, met R de weerstand en X de reactantie. De grootte |Z| en de fasehoek φ = arctan(X/R) veranderen met factoren zoals frequentie, temperatuur, vocht en de geometrie van het verbonden object of weefsel.

Oorzaken en verschijningsvormen: In elektrische systemen kunnen impedantieveranderingen ontstaan door temperatuurafhankelijkheid van weerstand, verandering in capaciteit of inductantie, veroudering, spannings- en vermogenscondities, of wisselende contactweerstand bij kabels en connectoren. In biologische weefsels dragen frequentieafhankelijke membraanpermeabiliteit en vochtgehalte bij aan impedantievariatie; ook elektrodencontact en beweging spelen een rol.

Metingen en methoden: impedantie wordt gemeten met instrumenten zoals LCR-meters, impedantiemeetapparatuur of netwerkanalysatoren, vaak over een spectrum van frequenties (impedantie-spectroscopie) of in het tijdsdomein. In de gezondheidszorg wordt bio-impedantie-analyse (BIA) gebruikt om lichaamsvocht, spiermassa en lichaamswater schattingen te doen; bij monitoringsystemen worden veranderingen in impedantie gebruikt om edema of circulatie te volgen.

Betekenis en interpretatie: veranderingen in impedantie kunnen diagnostisch informatief zijn, maar vereisen zorgvuldige interpretatie vanwege artefacten zoals elektrodenkwaliteit en beweging. Voor toepassingen in engineering zijn ze cruciaal voor sensoren, filters en snelle diagnose van materiaaldefecten.

Zie ook: impedantie, bio-impedantie, impedantie-spectroscopie.