Handelsgeheimen

Handelsgeheimen zijn bedrijfsinformatie die niet algemeen bekend is of redelijkerwijs niet kan worden achterhaald, die economische waarde ontleent aan die geheimhouding en waar de houder redelijke maatregelen heeft genomen om de geheimhouding te handhaven. Voorbeelden zijn formule‑ of productieprocessen, klantenlijsten, prijs- en leveranciersvoorwaarden, marketingstrategieën en technische knowhow. Handelsgeheimen hoeven niet geregistreerd te zijn; ze bestaan uit wat geheim is en wat beschermd wordt door naleving van geheimhouding.

Bescherming van handelsgeheimen is in eerste instantie een civielrechtelijke aangelegenheid. In de Europese Unie is de Richtlijn Bescherming van niet-openbaard knowhow en bedrijfsinformatie tegen ongeoorloofd verwerven, gebruiken en openbaarmaking (2016/943) de basis voor nationale wetgeving, waaronder in Nederland. De bescherming berust op drie elementen: het geheim zijn, economische waarde ontlenen aan die geheimhouding, en het nemen van redelijke maatregelen om geheimhouding te waarborgen. Inbreuk kan plaatsvinden door ongeoorloofd verwerven, gebruiken of openbaarmaking van de handelsgeheimen. Remedies omvatten doorgaans civiele stappen zoals bevelen tot beëindiging, schadevergoeding en terugroep van gezochte informatie; in sommige gevallen kunnen ook strafrechtelijke of tuchtrechtelijke sancties aan de orde komen afhankelijk van de jurisdictie en de aard van het misdrijf.

Praktisch gezien beschermen bedrijven handelsgeheimen door vertrouwelijkheidsovereenkomsten (non-disclosure agreements), toegangs- en toegangscontrole, labels en beleid rondom geheimhouding, beperkte toegang tot informatie en opleiding van personeel. Een handelsgeheim blijft beschermd zolang het geheim is; bij openbaarmaking, onafhankelijke ontdekking of vergetelheid van de informatie komt de bescherming te vervallen.