Geopolymeerien
Geopolymeerien, ook wel bekend als geopolymeren, zijn een klasse van moderne bindmiddelen die als alternatief voor traditionele Portlandcement worden gebruikt. Deze materialen worden voornamelijk geproduceerd uit industriële bijproducten zoals fly ash (vliegas), slak (granulated blast-furnace slag), en metaaloxiden, zoals aluminiumoxide en siliciumoxide. Geopolymeerien vormen zich door een chemische reactie tussen deze grondstoffen en een alkalische oplossing, meestal bestaande uit natrium- of kaliumhydroxide en silicaten.
De ontwikkeling van geopolymeren dateert uit de jaren 1940, maar pas in de late 20e eeuw werd
Geopolymeren kunnen worden gebruikt voor een breed scala aan toepassingen, waaronder beton, mortel, en gevelbekleding. Ze
De productie van geopolymeerien is echter complex en vereist nauwkeurige controle over de chemische samenstelling en