Frequentieplanning

Frequentieplanning is het proces van toewijzing en optimalisatie van radiatieve frequenties voor een netwerk of uitzending met als doel storingen te voorkomen, capaciteit te maximaliseren en kwaliteit van service te waarborgen. Het combineert technische analyse met regelgevende kaders en wordt doorgaans uitgevoerd door telecommunicatie-operators en spectrumbeheerders in samenwerking met regelgevende instanties.

Het plan beschrijft welke frequenties in welke cellen of segments worden gebruikt, rekening houdend met internationale en nationale spectrumallocaties, kanaalbreedtes, en guard bands. Belangrijke ontwerpkeuzes zijn de kanaalruimte (kanaalplan), hergebruiksfactor, transmitvermogen en antennepatronen, naast maatregelen tegen co-channel en adjacent-channel interferentie.

Proces: gegevensverzameling (omgevings- en propagatiemodellen, gebruikersvraag, topografie), modellering en simulatie (propagatie-, interferentie- en netwerkmodellen), en vervolgens in praktijk brengen via veldtesten en aanpassingen. Methoden: voorspellende planning, empirische bevestiging via drive tests, en iteratief verfijnen.

Toepassingen: bij mobiele netwerken (GSM, UMTS, LTE, 5G), en bij broadcasting zoals TV en radio. Complexiteit groeit met 5G en densere netwerken en het toenemende belang van indoors. Verantwoordelijkheden: documentatie, audits en updates bij veranderende vraag en regelgeving.

Regulering en beheer: spectrum is nationaal en internationaal toegewezen; planning moet voldoen aan ITU-radiocommunicatiekaders en nationale frequentieplannen. Doorlopende afstemming met regelgevende instanties en marktdeelnemers is vereist om veiligheid, beschikbaarheid en efficiënt spectrumgebruik te waarborgen.