Fahrenheittemperatuur

Fahrenheittemperatuur is de temperatuur die wordt gemeten volgens de Fahrenheit-schaal (°F). Deze schaal wordt vooral gebruikt in de Verenigde Staten en enkele andere landen, en vormt de gangbare eenheid voor dagelijkse temperatuurmetingen in die regio’s.

Belangrijke vaste punten zijn onder meer het vriespunt van water bij 32 °F en het kookpunt bij 212 °F bij standaard luchtdruk, waarmee een bereik van 180 graden tussen deze fases wordt gedefinieerd. Een eerste vaste punt bij 0 °F is oorspronkelijk bepaald met een ijs-zoutbrine. De schaal laat temperaturen onder nul toe en wordt vaak gebruikt in weersverwachtingen en alledaagse temperatuurnotaties in de VS.

De Fahrenheit-schaal is ontwikkeld door Daniel Gabriel Fahrenheit in het begin van de 18e eeuw; het eerste bekende publicatie van de schaal verscheen in 1724. Fahrenheit gebruikte vaste punten om reproduceerbare thermometers te maken, waarbij 32 °F het vriespunt van water en 212 °F het kookpunt bij 1 atm zijn. De schaal werd ontworpen om met betrouwbare, herhaalbare metingen te werken zonder afhankelijk te zijn van religieuze of politieke concepten.

Toepassing en conversie: in het dagelijks leven wordt °F vooral in weersvoorspellingen en andere temperaturen in de VS gehanteerd. In internationale wetenschappen wordt meestal °C of Kelvin gebruikt. Om conversie: F = 9/5 × C + 32; C = 5/9 × (F − 32). Voorbeelden: 68 °F ≈ 20 °C; −40 °F ≈ −40 °C.

De Fahrenheit-schaal blijft een regionaal gangbaar systeem, terwijl veel landen Celsius gebruiken. In sommige disciplines wordt ook Rankine (°R) gebruikt als een absolute temperatuur schaal gebaseerd op Fahrenheit. Thermometers kunnen beide schalen tonen afhankelijk van de instelling.