Embolisatie

Embolisatie is een minimaal invasieve medische ingreep waarbij bloedvaten doelbewust worden afgesloten om bloedingen te stoppen, de bloedtoevoer naar een doelweefsel te verminderen of een afwijking zoals een tumor of een arterioveneuze verbinding te devasculariseren. De procedure wordt meestal uitgevoerd door een interventional radioloog met behulp van beeldvormende technieken.

Tijdens de ingreep wordt via een arterie (veelal in de lies of pols) een dun kathetertje ingebracht en door middel van fluoroscopie naar de doelvaten geleid. Daar worden embolic middelen gedoseerd afgeleverd om het vat te blokkeren. De keuze van materiaal hangt af van de locatie, gewenste duur van de occlusie en de klinische doelstelling. Embolisatie kan tijdelijk of permanent effect hebben, en kan alleen een lokaal deel van de bloedcirculatie raken of een geheel gebied afsluiten.

Indicaties omvatten het snel stoppen van weerspiegelende of levensbedreigende bloedingen; preoperatieve devascularisatie bij tumoren of andere laesies; behandeling van vaatafwijkingen zoals arteriovenuze fistels en malformaties; en therapeutische toepassingen zoals chemoembolisatie of radio-embolisatie bij levertumoren, embolisatie bij fibromen van de baarmoeder, of verkleinen van de prostaat bij Benigne Prostaat Hyperplasie.

Veel gebruikte materialen zijn onder andere gelatine sponge, polyvinylalcohol deeltjes, microsferen, coils en vloeibare bindmiddelen zoals NBCA-gel of EVOH-emboli. Tijdelijke agentschappen veroorzaken kortdurende occlusie, permanente middelen leiden tot blijvende afsluiting van de bloedtoevoer.

Risico’s zijn onder meer niet-doelgerichte ischemie van gezond weefsel, toevallen of bloedingen, infectie, vaatletsel, post-embolisatie-syndroom (pijn, koorts, misselijkheid), allergische reacties en zeldzame complicaties zoals beroerte of ruggenmergischemie. Uitkomsten hangen af van de indicatie en locatie, maar embolisatie kan effectief bloedverlies controleren en vervolgbehandelingen mogelijk maken.