Covoordelen

Covoordelen, in beleidsanalyse vaak aangeduid als co-benefits, verwijst naar secundaire voordelen die ontstaan naast het primaire doel van een beleidsmaatregel of project. Ze zijn niet de belangrijkste doelstelling maar dragen bij aan bredere maatschappelijke baten en kunnen helpen bij het rechtvaardigen van beleid door extra waarde zichtbaar te maken.

Veelvoorkomende covoordelen ontstaan op het gebied van klimaat, gezondheid, economie en stedelijke leefomgeving. Een bekend voorbeeld is de klimaat- en gezondheidsco-benefit: maatregelen die de uitstoot van broeikasgassen verminderen leiden vaak ook tot betere luchtkwaliteit, wat resulteert in minder luchtwegklachten en minder ziekteverzuim. Energiemaatregelen kunnen leiden tot lagere energiekosten en minder afhankelijkheid van fossiele brandstoffen. Investeringen in openbaar vervoer, fietseninfrastructuur en groen-blauwe infrastructuur kunnen congestie verminderen en het leefklimaat in steden verbeteren. Biodiversiteit, waterretentie en bodemkwaliteit kunnen eveneens verbeteren door geïntegreerde groene en watergebonden maatregelen.

Methoden om covoordelen te beoordelen variëren van traditionele kosten-batenanalyses tot kwalitatieve inschattingen. Bij monetarisering worden gezondheids-, milieu- en sociale baten omgezet in geldwaardes, maar sommige effecten zijn moeilijk te kwantificeren en kunnen tot onder- of overwaardering leiden. Een belangrijke caveat is dat co-benefits soms worden verward met de primaire doelen of dubbelgeteld, wat de beleidsverantwoording kan vertroebelen.

In beleid en onderzoek worden covoordelen gebruikt om bredere winsten te communiceren en om politieke haalbaarheid te vergroten, vooral bij maatregelen met lange-termijn milieu- of gezondheidsimpacten.