Buitenbanden

Buitenbanden zijn de buitenste rubberen banden die rondom de velg van een wiel passen. Ze dragen het gewicht, leveren grip en demping en beschermen tegen slijtage van het wegdek. Bij voertuigen worden buitenbanden vaak in combinatie met een binnenband gebruikt, maar moderne banden kunnen ook tubeless zijn, waarbij geen binnenband nodig is.

Bij fietsen komen hoofdzakelijk drie constructies voor: clincher met binnenband, tubeless of tubeless-ready en tubular. Clincher-banden vormen een gespannen verbinding met een losse binnenband; tubeless- of tubeless-ready banden zijn ontworpen om lucht te houden zonder binnenband en gebruiken vaak een vloeibaar sealant om kleine lekken te dichten; tubular banden worden op een speciale tubular velg gelijmd en hebben geen losse binnenband.

Een buitenband bestaat uit meerdere onderdelen: het loopvlak dat het contact met het oppervlak bepaalt, de zijwanden die de zijkant van de band vormen en de karkasconstructie die stevigheid en draagvermogen geeft. Het karkas kan bestaan uit verschillende vezelmaterialen (bijvoorbeeld tekstiel- of staaldraden) en bepaalt mede de rolweerstand, gewicht en duurzaamheid van de band. Bij tubeless-systemen wordt vaak een vochtige sealant gebruikt om kleine scheurtjes af te dichten.

Maatvoering en compatibiliteit worden op de zijwand vermeld. Voor fietsen gebruikt men vaak een maat volgens het ETRTO-systeem (bijvoorbeeld 37-622), terwijl auto- en motorrijTamits typische bandenmaten in inches of millimeters tonen (bijv. 205/55 R16). Het kiezen van de juiste band hangt af van velgcompatibiliteit, gewicht, gebruiksomstandigheden en gewenste prestaties. Onderhoud vereist regelmatig controleren op druk, slijtage en beschadigingen, en vervanging bij verlies van grip of zichtbare scheuren. Recycling en correcte verwijdering zijn aan te raden bij afgedankte banden.