Bladvocht

Bladvocht is het watergehalte in de bladeren van planten. In botanische termen verwijst het naar het vocht dat aanwezig is in de vacuolen van bladcellen, het cytoplasma en de intercellulaire ruimten van bladweefsel. Het bladvocht vormt samen met de inhoud van de cellen de hydratatie van het blad en ondersteunt de turgor die nodig is voor de bladstructuur en voor de werking van stomata, enzymatische processen en transport van mineralen.

Bladvocht wordt continu aangevuld vanuit de wortel via het xyleem. Het vocht verlaat het blad vooral door transpiratie, het verdampen van water via de huidmondjes, maar kan ook via andere routes verdampen. Onder bepaalde omstandigheden kan bladvocht naar buiten komen in druppeltjes langs de rand van het blad of uit bladporiën, een fenomeen dat guttatie wordt genoemd.

De hoeveelheid bladvocht is afhankelijk van soort, bladleeftijd en seizoen en wordt sterk beïnvloed door omgevingsfactoren zoals bodemvocht, luchtvochtigheid, temperatuur en licht. Bij voldoende water in de bodem blijft het bladvocht hoog en wordt de turgor gehandhaafd; uitdroging verlaagt het bladvocht en kan leiden tot verwelking. Metingen van bladvocht worden gedaan met indicatoren zoals het relatieve vochtgehalte van het blad of het bladwaterpotentiaal.

In wetenschappelijke en agronomische context is bladvocht een belangrijke maat voor plantgezondheid, irrigatiebeheer en stressrespons. Het begrip helpt bij het interpreteren van watervoeding, fotosynthese en herstel van bladweefsel na droogte of overbewatering.