Balkons

Een balkon is een uitkragend platform aan de buitenzijde van een gebouw, meestal bereikbaar via een deur of raam. Het bestaat uit een vloer, een balustrade of railing en een afvoer voor vocht. Balkons worden meestal bevestigd aan de gevel met behulp van ankers, balken of draagconstructies en zijn ontworpen om een beperkte buitenruimte te bieden zonder het hoofdvolume van de constructie te vergroten. Ze kunnen esthetisch bijdragen aan de gevel en de woningwaarde verhogen.

Typen balkons: Cantileverbalkon, dat zonder verticale ondersteuning aan de gevel uitsteekt; balkons met consoles die de vloer steunen aan de muur; loggia-balkons die grotendeels achter een gedeelte van de gevel liggen; en de Juliet-balkon, een relatief ondiepe opening met een leuning, zonder bijna volwaardige vloer. Veranda's en dakterrassen zijn verwante buitenruimtes maar vallen niet onder de strikt gedefinieerde balkoncategorie.

Constructie en materiaal: Balkons kunnen bestaan uit gewapend beton, staal, hout of composietmaterialen. Ze hebben doorgaans een afdichtings- en waterafvoersysteem om schade aan de gevel te voorkomen. Leuningen en balustrades moeten voldoen aan veiligheidsnormen wat betreft hoogte, spatie en sterkte. De draaglast wordt berekend volgens lokale bouwvoorschriften.

Onderhoud en regelgeving: Balkons vereisen periodieke inspectie op roest, scheurvorming en lekkages; reparaties en schilderwerk dragen bij aan duurzaamheid. In veel rechtsgebieden vallen balkons onder bouwregels en vergunningen, met specifieke eisen aan uitkragingsafstand, hoogte van de leuning en toegangscontrole.