warmteresponsiviteit
Warmteresponsiviteit is een concept uit de ontwikkelingspsychologie en pedagogiek dat de combinatie van affectieve warmte en responsiviteit van een verzorger tegenover een kind beschrijft. Het gaat om de mate waarin een volwassene de signalen van het kind opmerkt, begrijpt en adequaat en tijdig op een empathische manier reageert, terwijl rekening wordt gehouden met het tempo en de grenzen van het kind.
Het begrip vindt wortels in de hechtingstheorie van Bowlby en in modellen van sociale ontwikkeling. In onderzoekstudies
Meting: Observaties van interacties, vaak gecodeerd met handleidingen voor responsiviteit en emotionele toon; aanvullende vragenlijsten bij
Belang: Hoge warmteresponsiviteit is in verband gebracht met veilige hechting, betere taalontwikkeling, emotionele regulatie, en betere
Factoren: ouderlijke stress, mentale gezondheid, sociaal-economische omstandigheden, en culturele normen beïnvloeden hoe warmte en responsiviteit tot
Toepassing: in oudertrainingen en programma's voor vroeg onderwijs wordt vaak gericht op het versterken van responsieve
Kritiek en nuance: warmte moet samengaan met contingente responsiviteit en duidelijke grenzen; te weinig of te
Gerelateerde begrippen: sensitieve zorg, hechting, emotionele ontwikkeling.