voorbehandelingen

Voorbehandelingen zijn voorbereidende processen die vóór een hoofdbehandeling of -toepassing worden uitgevoerd. Het doel is de ondergrond schoon, vlak en chemisch geschikt te maken voor de volgende stap, zodat hechting, prestaties en veiligheid verbeteren. De term wordt in verschillende sectoren gebruikt, waaronder metaalbewerking, coatings, bouw, medische en diagnostische toepassingen, en de chemische en voedselindustrie.

In de oppervlaktebehandeling en coatings vinden voorbehandelingen vaak plaats om vuil, olie en oxidelaag te verwijderen en het oppervlak te activeren voor de hechting van een daaropvolgende laag. Veelvoorkomende methoden zijn mechanische reiniging (borstelen, schuren, gritstralen), ontvetten met oplosmiddelen of alkalische baden, en chemische etsing of fosfatering. Plasmabehandeling of corona- of fluïdajkte behandelingen kunnen verdere actieve chemische groepen aanbrengen. De keuze is afhankelijk van het substraat en de gewenste hechting.

In de tandheelkunde en biomedische context verwijst voorbehandeling meestal naar oppervlaktebehandeling van tanden of medische oppervlakken voordat bonding of restauratie plaatsvindt. Voorbeelden zijn reiniging, droging en oppervlakte-etsing met zuur om de hechting van keramische of kunststof materialen te verbeteren.

Ook in de bouw, voedingsindustrie en elektronica worden voorbehandelingen toegepast, zoals ontvetten, roestverwijdering, zandstralen en oppervlaktebehandeling op glas, metaal of kunststof. Milieu- en veiligheidsaspecten spelen een belangrijke rol bij de keuze van methoden en chemicaliën, met aandacht voor afvalverwerking en emissies.