vleesvarkensstallen

Vleesvarkensstallen zijn gespecialiseerde boerderijgebouwen waarin vleesvarkens worden gehouden tijdens de finishfase tot ze slachtdaard zijn. Ze vormen een kernonderdeel van de moderne vleesvarkenshouderij en bestaan uit verschillende secties of hokken die zijn ingericht op leeftijd, gewicht of productieschema. De indeling en uitrusting van de stallen variëren per bedrijf, regio en regelgeving.

Kenmerkende kenmerken zijn klimaatbeheersing, ventilatie en verlichting om een stabiele leefomgeving te waarborgen. Vloeren zijn vaak roostervloeren of combinatievloeren die onderhoud en sanitair mogelijk maken; soms wordt strooisel gebruikt voor extra comfort. Voeding gebeurt via automatische voerlijnen of in hokken met voergangen, en drinkwater via drinknippels of waterlijnen. Dieren worden meestal in groepshokken geplaatst per leeftijd of gewicht, wat aandacht vraagt voor groepsdynamiek. Mestafvoer vindt plaats via ondervloersystemen, goten of mestputten met bijbehorende zuivering- en afvalwaterbehandeling.

Beheer en welzijn staan centraal in het functioneren van vleesvarkensstallen. Regels op nationaal en Europees niveau stellen eisen aan ruimte, licht, luchtkwaliteit en dagelijkse verzorging. Er is steeds meer aandacht voor groepshuisvesting en het voorkomen van pijn, stress en abnormale gedragingen zoals bijten aan staarten; verrijking en betere leefomstandigheden nemen toe. Tail docking wordt steeds streng gereguleerd en alternatieven voor gedragstoezicht worden gestimuleerd.

Milieu en economie spelen een grote rol: stallen produceren mest en ammoniak, met voorzieningen voor opslag, afvoer en verwerking. Energie- en waterverbruik, hygiëne en biosecurity zijn belangrijke aandachtspunten, waarbij soms naast de stal ook installaties voor samenwerking met bedrijven zoals biogasinstallaties voorkomen.