verbruikersmodellen

Verbruikersmodellen zijn wiskundige en computationele modellen die het gedrag van consumenten beschrijven en voorspellen. Ze helpen verklaren en voorspellen hoe factoren als prijs, inkomen, voorkeuren, reclame en beschikbaarheid koopbeslissingen beïnvloeden, en worden gebruikt voor vraagestimatie, prijszetting, productontwerp en beleidsanalyse.

Er bestaan verschillende typen verbruikersmodellen. Econometrische modellen schatten kwantitatieve relaties tussen prijs en vraag; discrete-keuzemodellen zoals logit- en probitmodellen beschrijven keuzes tussen alternatieven; conjointanalyse meet de waarde die consumenten hechten aan productkenmerken; agent-based modellen simuleren interacties tussen individuele besluitvormers; en adoptie- en diffusie-modellen (bijv. Bass) modelleren in hoeverre en wanneer technologieën geaccepteerd worden.

Data voor deze modellen komen uit paneldata, cross-sectionele studies en tijdreeksen, vaak aangevuld met experimentele onderzoeksdata. Estimatie vindt doorgaans plaats met methoden zoals maximum likelihood, simulated method of moments of Bayesian inference, gevolgd door validatie met goodness-of-fit en out-of-sample tests. Beperkingen omvatten aannames over rationaliteit, gegevenskwaliteit en causaliteit, en risico's rondom privacy en bias. Ethiek en transparantie blijven belangrijke overwegingen bij het gebruik van verbruikersmodellen.