terugschuiven

Terugschuiven is een Nederlands werkwoord met twee hoofdbetekenissen: het letterlijk naar achteren bewegen of schuiven van een voorwerp, en het figuurlijk uitstellen of verschuiven van tijdstippen, besluiten of plannen. Het woord is opgebouwd uit terug (naar achteren) en schuiven (duwen of laten glijden).

Letterlijk gebruik komt voor bij het verplaatsen van voorwerpen: iemand schuift een meubelstuk terug, bijvoorbeeld “We hebben de kast teruggeschoven.” In technische of mechanische context kan ook sprake zijn van een onderdeel dat teruggeschoven of teruggetrokken wordt, zoals een lade of een componente die in een machine terugschuift.

Figuurlijk gebruik verwijst naar planning en tijd: terugschuiven betekent het uitstellen of verplaatsen van een termijn, afspraak of opleverdatum naar een later tijdstip. Voorbeelden: “De oplevering is teruggeschoven naar april” of “We hebben de datum teruggeschoven.”

Grammaticaal gezien is terugschuiven een transitief werkwoord; het voltooid deelwoord is teruggeschoven. In de praktijk wordt vaak het hulpwerkwoord hebben gebruikt, bijvoorbeeld “we hebben de tafel teruggeschoven.” In zeldzamere gevallen kan bij nadruk op verplaatsing in ruimte ook zijn gebruikt worden, bijvoorbeeld “de deur is teruggeschoven.”

Een gerelateerde tegenstelling is opschuiven, dat meestal verwijst naar een beweging naar voren in tijd of positie, afhankelijk van de context. Terugschuiven wordt daarom vooral gebruikt wanneer iets naar achteren of naar een latere datum wordt verplaatst.