steekhoudende

Steekhoudende is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat goed onderbouwd, overtuigend betekent. Het verwijst naar beweringen, redeneringen of bewijzen die sterk genoeg zijn om kritiek te weerstaan en die een gerechtvaardigde conclusie ondersteunen.

Het wordt gebruikt om aan te geven dat iets een solide basis heeft. Voorbeelden: een steekhoudende reden, een steekhoudend bewijs, steekhoudende argumenten. De vorm verandert afhankelijk van de syntaxis: vóór een onbepaald enkelvoudig zelfstandig naamwoord krijg je steekhoudend (een steekhoudend argument); vóór een bepaald of meervoudig naamwoord of bijvoeglijk naamwoord met de/het krijg je steekhoudende (de steekhoudende reden, de steekhoudende bewijzen/argumenten).

Steekhoudende omschrijvingen komen vooral voor in formele, academische of juridische teksten, waar de nadruk ligt op onderbouwing en consistentie van redeneringen.

Wat de oorsprong betreft, is de exacte herkomst van het woord niet eenduidig. Het woord is opgebouwd uit het stamdeel steek- en het achtervoegsel -houdend, wat in dit gebruik de eigenschap 'houdend, draagend' van een argument aanduidt — met andere woorden: een argument dat standhoudt.

Zie ook: onderbouwing, argumentatie, bewijs, plausibel, aannemelijk.