schijfuitval

Schijfuitval

Schijfuitval, ook bekend als hernia discale of hernia nucleus pulposus, is een medische aandoening waarbij een tussenwervelschijf in de wervelkolom uitpuilt of bevat wat druk uitoefent op nabijgelegen zenuwen. Deze aandoening komt vooral voor in de wervelkolom van de onderrug (lumbale regio) en de nek ( cervicaal), maar kan ook in andere delen van de wervelkolom voorkomen.

De tussenwervelschijven functioneren als schokdempers en zorgen voor flexibiliteit en beweging in de rug. Bij schijfuitval kan de binnenzijde van de schijf (nucleus pulposus) door scheurtjes in de buitenlaag (annulus fibrosus) ontsnappen en op het ruggenmerg of de zenuwwortels drukken. Dit veroorzaakt vaak pijn, gevoelloosheid, tintelingen en spierzwakte in de aangedane gebieden.

Oorzaken van schijfuitval kunnen onder meer overbelasting, leeftijdsgebonden slijtage, trauma of genetische factoren zijn. Risicogroepen omvatten mensen die zwaar tillen, langdurig zitten of een zittende levensstijl hebben.

De diagnose wordt meestal gesteld op basis van klinisch onderzoek, aanvullende beeldvorming zoals MRI of CT-scan en de aard van de symptomen. Behandeling varieert afhankelijk van de ernst en kan conservatief zijn, met rust, fysiotherapie, pijnstillers en ontstekingsremmers. In ernstigere gevallen kan een operatie noodzakelijk zijn om de druk op de zenuwen te verlichten.

Schijfuitval is een frequente aandoening die vooral voorkomt bij mensen tussen de 30 en 50 jaar. Hoewel het vaak voorkomt, is de prognose over het algemeen gunstig, vooral met tijdige en adequate behandeling.