rijtechniek

Rijtechniek is een term uit het Nederlands die verwijst naar de verzameling vaardigheden en technieken die nodig zijn om een voertuig veilig en efficiënt te besturen. Het omvat zowel waarneming en anticipatie als de feitelijke bediening van het voertuig en de uitvoering van manoeuvres.

Belangrijke onderdelen van rijtechniek zijn onder meer controle over de bewegingen van het voertuig (sturen, gas geven, remmen, en bij handgeschakelde voertuigen traploze of koppelings- en versnellingen), het behouden van een gepaste snelheid en een veilige volgafstand, en het houden van een juiste positie in de rijstrook. Daarnaast staat vloeiend, voorspelbaar en defensief rijgedrag centraal, waarbij vooruitdenken en het tijdig informeren van andere weggebruikers cruciaal zijn.

Rijtechniek omvat ook de uitvoering van manoeuvres zoals afslaan, within- en buitenbochten nemen, in- en uitvoegen bij verkeerskleppen, en de juiste reactie op noodsituaties. In voertuigen met een automatische transmissie ligt de nadruk op soepele bediening en ritme, terwijl bij handbediening coördinatie van koppeling en versnelling essentieel blijft.

Onderwijs en evaluatie: rijtechniek wordt aangeleerd door rijscholen en maakt deel uit van de praktijkopleiding. Een rijexamen toetst doorgaans de beheersing van rijtechniek in diverse situaties, inclusief wisselende weersomstandigheden en druk verkeer. Technologie in moderne voertuigen, zoals ABS en elektronische stabiliteitscontrole, ondersteunt rijtechniek, maar vervangt deze niet. Eco-driving kan ook binnen rijtechniek vallen, gericht op zuinig rijden en minder slijtage.