rijpingsperiode

Rijpingsperiode is de periode waarin een product of organisme zich ontwikkelt naar zijn volle rijpheid. In de landbouw en voedingswetenschap verwijst de term vooral naar de tijd waarin vruchten, granen, zaden, kaas of wijn de kenmerken van rijpheid bereiken, zoals veranderde smaak, aroma, textuur en chemische samenstelling. De duur en het verloop van de rijping hangen af van het soort product en van omgevingsomstandigheden.

Bij fruit maakt men vaak een onderscheid tussen climacterische en niet-climacterische vruchten. Climacterische vruchten vertonen tijdens de rijping een opleving in ademhaling en een toename van ethyleenproductie, wat gepaard gaat met snelle veranderingen in suikergehalte, zuurgraad en aroma. Niet-climacterische vruchten rijpen doorgaans langzamer en zonder dergelijke ademhalingspiek.

Verschillende factoren bepalen de rijpingsperiode: de soort en cultivar, het gewenste rijpheidsniveau bij oogst, en omgevingsomstandigheden zoals temperatuur, luchtvochtigheid en de samenstelling van het gas (zuurstof en kooldioxide). De rijping kan plaatsvinden aan de plant of na de oogst (postharvest rijping), en kan worden versneld of vertraagd door gecontroleerde opslagomstandigheden.

Praktisch gezien beïnvloedt de rijpingsperiode het oogstmoment, de opslagstrategie en de uiteindelijke kwaliteit en houdbaarheid van het product. Een nauwkeurige beheersing van rijping kan de smaak en textuur verbeteren en de houdbaarheid verlengen.

Zie ook: rijping (postharvest fysiologie), ethyleen, postharvestopslag.