praktijktoetsing
Praktijktoetsing is een vorm van evaluatie die de bekwaamheid van een student of professional meet door prestaties te observeren en te beoordelen in authentieke beroepssituaties. In tegenstelling tot toetsen die vooral theorie toetsen, richt praktijktoetsing zich op wat iemand in de praktijk kan handelen, diagnostiseren, communiceren en besluiten nemen. Deze aanpak komt veel voor in beroepsonderwijs en professionaliseringsprogramma’s, zoals verpleegkunde, onderwijs, techniek en andere praktijkgerichte vakken, en kan zowel stage- als campusgebaseerd zijn.
Het doel van praktijktoetsing is om te beoordelen of iemand veilig en effectief kan handelen in situaties
Praktijktoetsing gebruikt uiteenlopende methoden en instrumenten, zoals directe observatie tijdens opdrachten, simulaties of OSCE-stations, portfolio’s, logboeken
Kwaliteit en betrouwbaarheid worden bevorderd door afstemming op de beoogde leeruitkomsten, training van assessors en calibratie,