perforatiegraad

Perforatiegraad is een epidemiologische maat die aangeeft welk aandeel van een bepaalde medische ingreep of patiëntengroep gepaard gaat met een perforatie. Een perforatie is een opening in weefsel, bijvoorbeeld in de darm of maagwand, als gevolg van een procedure of ziekte. De perforatiegraad wordt uitgedrukt als een percentage en berekend door het aantal perforaties te delen door het totale aantal verrichte procedures of betrokken patiënten, vermenigvuldigd met 100. Soms wordt het per 1000 procedures gerapporteerd. De maat dient om de veiligheid van procedures te evalueren en te vergelijken tussen centra, behandeltechnieken of tijdsperioden, mits er sprake is van vergelijkbare doelgroepen en definities.

De perforatiegraad varieert sterk afhankelijk van de toegepaste procedure en de aandoening. Bij diagnostische endoscopie is de perforatiegraad doorgaans laag (minder dan een tiende procent), terwijl bij therapeutische endoscopische ingrepen zoals polypectomie of endoscopische submukeuze dissectie (ESD) hogere waarden kunnen optreden. In chirurgie en radiologie zijn ook perforaties geregistreerd, met variaties per orgaan en techniek. Factoren die de graad beïnvloeden zijn onder meer de patiëntkenmerken (leeftijd, ontstekingsactiviteit, eerdere chirurgie), de aard van de ingreep (diagnostisch versus therapeutisch), de ervaring en training van de behandelaar, en de gebruikte apparatuur.

Het interpreteren van perforatiegraad vereist aandacht voor definities en herkenningstijd, aangezien onderrapportage en verschillen in registratie de vergelijkbaarheid kunnen beperken. In kwaliteitsregistraties worden vaak aanpassingen voor casemix en confounders toegepast en tijdtrends gevolgd om veiligheidsverbeteringen te monitoren. See also: complicatiegraad, sterfte en patiëntveiligheid.

---