materiaalparameters

Materiaalparameters zijn grootheden die het gedrag en de eigenschappen van materialen beschrijven onder verschillende omstandigheden. Ze vormen de basis voor ontwerp, analyse en materiaalkeuze en kunnen worden onderverdeeld in intrinsieke eigenschappen en constitutieve parameters die in modellen voorkomen. Intrinsieke eigenschappen zijn bijvoorbeeld dichtheid ρ, smeltpunt, warmtecapaciteit en chemische samenstelling. Mechanische intrinsieke eigenschappen omvatten het elasticiteitsmodulus E, het afgeleide modulus G en het Poisson-getal ν, evenals treksterkte σ_y, ductiliteit en breuktaaiheid K_IC. Thermische eigenschappen betreffen warmtegeleiding k, het lineaire uitzettingscoëfficiënt α en thermische diffusiviteit α_th. Elektrische en magnetische eigenschappen omvatten elektrische geleiding σ, diëlektrische constante ε_r en magnetische permeabiliteit μ. Daarnaast bestaan er constitutieve parameters die in modellen voorkomen, zoals kunststof- en visco-elastische harding, yield- en ultieme criteria, en parameters die de niet-lineaire respons beschrijven.

Meetmethoden en databronnen: veel parameters zijn afhankelijk van temperatuur, legering en verwerking. Ze worden vaak experimenteel bepaald volgens normen (ISO, ASTM) of ontleend aan databanken en berekeningen. Veelgebruikte bronnen zijn handboeken en databases als MatWeb of de ASM Handbooks.

Toepassingen en overwegingen: parameterwaarden worden toegepast in eindige-elementanalyse, materiaalselectie, levensduur- en betrouwbaarheidsberekeningen en in ontwerprichtlijnen. Parameters variëren met temperatuur, omgeving en microstructuur, wat onzekerheden en spreiding introduceert.

Voorbeeld: een aluminiumlegering zoals 6061-T6 heeft bij kamertemperatuur een hoge Elasticiteitsmodulus en treksterkte, en specifieke waarden voor ρ, E, σ_y en α die veranderen bij verhitting.