luidsprekerbedrading

De luidsprekerbedrading is de kabel die een luidspreker verbindt met een versterker of andere audiocomponenten. Het doel is het audiosignaal zo efficiënt mogelijk te transporteren met minimale weerstand en vervorming. De kabel heeft doorgaans twee geleiders (positief en negatief) met isolatie, waarbij koper de meest gebruikelijke grondstof is, vaak in zuurstofvrij koper (OFC).

Er bestaan verschillende types: standaard twee-ader kabels met diverse diktes, vaak eindigend met connectoren zoals binding posts, banana plugs of spades; sommige kabels hebben een extra mantel voor fysieke bescherming. In veel toepassingen is afscherming overbodig, maar sommige kabels gebruiken twisted pair-constructies of lichte afscherming om interferentie te verminderen.

Lengte en draaddiameter beïnvloeden de weerstand. Dunne kabels hebben een hogere weerstand per meter, wat bij lange afstanden of zware luidsprekers merkbaar kan zijn. Voor gewone huistoepassingen worden vaak kabels gebruikt van circa 1,0–2,0 mm2 (ongeveer 16–18 AWG) voor korte tot middelmatige afstanden; voor langere afstanden of hoger vermogen wordt 2,5 mm2 of hoger (12–14 AWG) aangewezen. Houd rekening met de luidsprekerimpedantie (veelal 4–8 ohm) en de versterkercapaciteit.

Aansluitingen: trek de plus- en min-aansluitingen zorgvuldig aan en behoud de polariteit (plus op plus, min op min). Gebruik bij voorkeur robuuste connectors zoals binding posts, banana plugs of spades; vermijd losse draden die kortsluiting of hinderlijke problemen kunnen veroorzaken. Zorg voor een goede isolatie en duidelijke markering van plus en min.

Onderhoud en installatie: inspecteer kabels op beschadiging en knopen. Bij in-wall toepassingen kies je gecertificeerde kabels en volg lokale voorschriften. Voor de meeste thuisopstellingen volstaat een kwalitatieve kabel met de juiste dikte en betrouwbare aansluitingen.