lichtdiffuserende

Lichtdiffuserende verwijst naar de eigenschap van een materiaal of oppervlak om licht te verspreiden. Een lichtdiffuserend materiaal verspreidt lichtstralen in meerdere, vaak willekeurige richtingen in plaats van vrijwel in één richting, waardoor schaduwen zachter en de verlichting egaler oogt. Deze diffusie wordt gebruikt om verblinding te verminderen, contrasten te verlagen en een uniforme lichtverdeling te realiseren.

De werking berust op verschillende mechanismen. Op oppervlakken kan micro- of mesostructuur ruwheid veroorzaken, waardoor bruingrafische reflectie ontstaat. In volumetrische diffusers treden verstrooiingen op door variaties in refractieve index binnen het materiaal. Zowel textuur als materiaalkeuze bepalen de mate van diffusie, en daarmee de lichttechnische eigenschappen zoals diffuus transmittantie en haze.

Belangrijke eigenschappen zijn onder meer de diffusie-intensiteit, de hoeveelheid doorgelicht licht (transmissie) en de mate van verduistering of glare-reductie. Meetwaarden zoals diffuse transmittantie en haze worden gebruikt om de prestaties van een diffuser objectief te beoordelen. Kleurweergave en luminantieverdeling kunnen daarbij beïnvloed worden, afhankelijk van materiaal en constructie.

Toepassingen vinden we in architectonische en interieurverlichting, automotive dashboards en koplampen, fotografische diffusors, theater- en studiaverlichting en displays. Veelvoorkomende materialen zijn frosted glas, opaal glas, frosted of diffuus bewerkte synthetische kunststof (zoals PMMA of polycarbonaat), en diffuserfilms met microprismatische structuren.

Ontwerpkeuzes wegen onder meer op tegen elkaar af: diffusie versus transmissie, kleurweergave (CRI), energie-efficiëntie en temperatuurbestendigheid. Zie ook diffuser, diffuus glas en diffuserfilms.