koolstoffilmweerstanden

Koolstoffilmweerstanden, ook wel koolstoffilmweerstanden genoemd, zijn vaste weerstanden waarbij een dunne koolstoffilm op een keramische onderlaag is aangebracht. De weerstand wordt bepaald door de lengte en dikte van de film, en door middel van trimming kan de gewenste waarde nauwkeurig worden ingesteld. De afmetingen en de film worden verzorgd zodat de onderdelen geschikt zijn voor zeer algemene elektronische toepassingen.

Constructie en kenmerken: Een keramische staaf dient als steun en als isolator; daarop wordt een koolstoffilm aangebracht, meestal door pyrolyse. De eindcontacten bestaan uit metaal dat aan de film is bevestigd. De weerstand wordt afgesteld door lasertrimmen of mechanisch trimmen. Modellen worden gemarkeerd met kleurcodes die de waarde, tolerantie en soms de temperatuurcoëfficiënt aangeven. Koolstoffilmweerstanden zijn verkrijgbaar in verschillende vermogens, vaak 0,125 W tot 2 W, met standaardmaten van 0,25 W (1/4 W) en hoger.

Eigenschappen: Weerstandwaarden variëren van enkele ohm tot enkele megaohm. Toleranties zijn meestal 1%, 2% of 5%. De temperatuurcoëfficiënt ligt meestal in het bereik van ongeveer -50 tot -100 ppm/°C, afhankelijk van het specifieke type. Ze zijn geschikt voor algemene analoge circuits en signaalpaden, maar zijn minder stabiel bij temperatuursveranderingen dan metalen filmweerstanden.

Toepassingen en vergelijking: Koolstoffilmweerstanden komen veel voor in consumenten-electronica, audioapparatuur en algemene elektronische schakelingen. Ze bieden lage kosten en brede beschikbaarheid, maar hebben langere termijn stabiliteit en vochtbestendigheid minder dan metalen filmweerstanden. In precisie- of milde omgevingen worden vaak metalen film- of oxidefilmweerstanden gekozen.