kalibratiefunctie
Een kalibratiefunctie is een wiskundige relatie die de respons van een meetinstrument omzet in de feitelijke waarde van de gemeten grootheid. De functie beschrijft hoe de waargenomen output afwijkt van de referentiewaarde vanwege systematische fout of bias, zodat metingen kunnen worden gecorrigeerd en vergeleken worden met normen.
Kalibratiefuncties worden toegepast om metingen betrouwbaar en traceerbaar te maken. Ze komen voor in metrologie, laboratoriuminstrumenten,
Veelvoorkomende vormen zijn lineaire calibratie y = a·x + b, waarbij x de ruwe meting is en y
De parameters van een kalibratiefunctie worden vastgesteld door calibratie-experimenten met referentiestandaarden of tracering naar normen. Methoden
Toepassingen omvatten het corrigeren van instrumentafwijkingen, het bieden van consistente meetresultaten tussen apparaten en het ondersteunen