invoerpoort

Een invoerpoort is een aansluiting of interface waardoor een systeem, apparaat of module gegevens, signalen of stroom kan ontvangen. In de informatica en elektronica wordt de term vooral gebruikt voor een ingang waarop externe bronnen berichten of metingen aan een processor, controller of logica leveren.

In hardware kan een invoerpoort digitaal of analoog zijn. Digitale invoerpoorten accepteren binaire signalen (hoog/laag) en vereisen vaak spanningsniveaus die compatibel zijn met de besturingslogica. Analoge invoerpoorten registreren variabele spanningen of weerstanden en worden vaak gekoppeld aan ADC’s (analog-to-digital converters). Veiligheid en betrouwbaarheid worden gewaarborgd door spannings- en stroomlimieten, galvanische isolatie, debouncing bij mechanische sensoren en bescherming tegen overstroom of overspanning.

In automatisering en industriële besturingssystemen worden invoerpoorten veelal gebruikt voor sensoren zoals druk-, temperatuursensoren of afstands- en detectiesystemen. Deze poorten vormen de primaire interface tussen het veldniveau en de controller en kunnen digitaal of analoog zijn. De configuratie omvat het definiëren van signaalranden, termen van aansluiting en foutdetectie.

In netwerk- of softwarecontext wordt de term soms toegepast voor inkomende toegangspunten of poorten die data of verbindingen accepteren, zoals de poortnummers in TCP/IP. Beveiliging vereist doorgaans firewalls, toegangscontrole en restricties op openstaande poorten.

Zie ook: uitvoerpoort, poort (informatica), input en output, PLC.