instrumenteninstrumenten

Instrumenteninstrumenten is een Nederlands neologisme gevormd door de herhaling van het woord instrumenten. In muziekwetenschap en hedendaagse kunst wordt de term informeel gebruikt om te verwijzen naar de multipliciteit van instrumenten of om werken te beschrijven die meerdere exemplaren van hetzelfde instrument inzetten, waardoor klankkleur, textuur en interactie worden onderzocht.

Etymologie en gebruik: De constructie weerspiegelt reduplicatie die in sommige talen en artistieke praktijken voorkomt, waarbij herhaling nadruk of variatie signaleert. In de praktijk kan instrumenteninstrumenten verwijzen naar een conceptuele benadering van instrumentatie die identiteit, duplicatie en modulariteit vooropzet, in tegenstelling tot een vaste collectie instrumenten.

Toepassingen: In compositie kan een werk dat als instrumenteninstrumenten wordt beschreven bestaan uit meerdere identieke instrumenten of uit een ensemble waarin partijen aan meerdere spelers zijn toebedeeld. In installaties of performances kan de term verwijzen naar werken die talrijke kopieën van een instrument inzetten om akoestische densiteit en ruimtelijke vraagstukken te genereren.

Documentatie: De term is niet breed genormaliseerd in referentiewerken en verschijnt vooral in nicheteksten over experimentele muziek of hedendaagse kunst. Zij biedt een beknopt kader om ideeën over instrumentidentiteit, duplicatie en de verhouding tussen klank en ruimte te bespreken.