instantieattributen

Instantieattributen zijn gegevensattributen die aan een specifieke instantie van een klasse zijn gekoppeld. Ze beschrijven de toestand van een object en kunnen per object verschillen. In tegenstelling tot klasseattributen (ook wel statische velden genoemd), die op de klasse zelf bestaan en door alle instanties worden gedeeld, bestaan instantieattributen per object en leveren ze per object een eigen kopie op.

Hoe ze ontstaan en worden benaderd, verschilt per programmeertaal, maar een veelvoorkomend patroon is dat ze in de constructor van de klasse worden aangemaakt. In Python ziet dit er bijvoorbeeld zo uit: een klasse Person met attributen naam en leeftijd die per object verschillen. Toegang gebeurt via het object, bijvoorbeeld object.naam of object.leeftijd. Attributen kunnen achteraf ook worden aangepast. Als een klasseattribuut met dezelfde naam bestaat, kan een instantieattribuut dit attribuut overschaduwen voor die specifieke instantie.

In talen zoals Java en C++ bestaan ook per-object velden die geen statisch (klassewijd) deel vormen. Elke instantie heeft zijn eigen waarden voor deze velden; wijzigingen zijn dus lokaal voor die instantie en beïnvloeden andere instanties niet.

Levensduur en geheugen: instantieattributen bestaan zolang het object bestaat en worden vrijgegeven wanneer geen referenties meer naar het object overblijven. Geheugen en lay-out kunnen per taal verschillen (bijvoorbeeld gebruik van velfouten of slotvelden in Python).

Ontwerp en best practices: initialiseert attributen in de constructor of initializer, zodat objecten in een consistente toestand starten. Gebruik encapsulatie waar mogelijk (private velden met getters/setters) en houd attributen duidelijk en voorspelbaar per instantie.