inflecteren

Inflecteren is het veranderen van de vorm van een woord om grammaticale informatie uit te drukken, zoals getal, persoon, tijd, modus of bezit. Het begrip komt uit het Latijnse inflectere en wordt in de taalkunde breed gebruikt.

In het Nederlands omvat inflectie vooral drie domeinen: werkwoorden, naamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden. Voor werkwoorden betekent inflecteren de vormveranderingen die nodig zijn om te zeggen wie wat wanneer doet, bijvoorbeeld tegenwoordige tijd: ik loop, jij loopt, hij loopt; verleden tijd: ik liep, jij liep, hij liep; voltooid verleden tijd: ik heb gelopen; voltooid deelwoord: gelopen; en gebiedende wijs: loop!

Naamwoorden kunnen meervoud vormen met -en of -s, zoals boek/boeken en foto/foto's. Een bezitsverhouding wordt meestal uitgedrukt met van, bijvoorbeeld het huis van mijn ouders.

Bijvoeglijke naamwoorden nemen vaak een -e wanneer ze een bepaald soort constructie volgen (de grote man, de grote huizen, het grote huis). In andere contexten kunnen ze zonder -e blijven, bijvoorbeeld een groot huis.

Inflectie verschilt per taal; in het Nederlands is de vervorming beperkt vergeleken met sterke inflecties in talen als Duits of Latijn, maar toch essentieel voor grammaticale relaties en consistentie.