gewasbescherming

Gewasbescherming is het geheel van maatregelen die gericht zijn op het beschermen van gewassen tegen schadelijke organismos zoals plaaginsecten, ziekteverwekkers en onkruid. Het doel is opbrengst en kwaliteit te waarborgen met zo min mogelijk nadelige effecten op milieu en gezondheid. Gewasbescherming omvat zowel preventieve als curatieve maatregelen en kan verschillende benaderingen combineren.

De belangrijkste onderdelen zijn preventieve gewasverzorging (grondbewerking, gewasrotatie, zaaibed- en teelttechnieken, ontsmetting van zaden en gereedschappen), monitoring en scouting (vroegtijdige detectie) en bestrijdingstechnieken zoals mechanische en culturele methoden en het gebruik van bestrijdingsmiddelen. Bestrijdingsmiddelen kunnen chemisch zijn (synthetische pesticiden en natuurlijke biopesticiden), biologisch (predatoren, parasieten en micro-organismen) of een combinatie daarvan. Ook het selecteren van resistente rassen en het gebruik van genetische hulpmiddelen speelt een rol.

Een kernprincipe is Integrated Pest Management (IPM): het inzetten van meerdere strategieën op basis van monitoring, economische drempels en milieuoverwegingen, met als doel efficiënte bestrijding en vermindering van chemische afhankelijkheid en resistentie.

Regelgeving en veiligheid: de toelating en het gebruik van plantbeschermingsmiddelen vallen onder EU- en nationale wetgeving, zoals verordening (EG) 1107/2009 en bijbehorende richtlijnen. Gebruikers moeten etiketten volgen en zorgen voor verantwoorde toepassing.

Duurzaamheid en uitdagingen: toenemende resistentie tegen middelen, mogelijke effecten op bijen en andere ecosystemen, en de opkomst van precisie landbouw en digitale monitoring vormen belangrijke drijfveren achter de ontwikkeling van gewasbescherming.