documentondertekening

Documentondertekening verwijst naar de handeling waarbij een document wordt voorzien van een handtekening om instemming, aansprakelijkheid of authenticiteit vast te leggen. Dit kan op papier gebeuren met een handgeschreven teken en datum, maar ook elektronisch via digitale methoden. Het doel is bewijs leveren van de betrokkenheid van de signer bij de inhoud en de datum van goedkeuring.

Traditioneel vindt ondertekening op papier plaats met een handtekening op het document, meestal vergezeld van datum en plaats. Bij officiële transacties kan een getuige vereist zijn en kunnen aanvullende formaliteiten gelden, zoals het bewaren van het origineel of kopieën.

Elektronische ondertekening omvat alle methoden waarbij elektronische data aan een document zijn gekoppeld om identiteit en instemming vast te leggen. Binnen elektronische ondertekening onderscheidt men meestal:

- Gewone elektronische handtekening: elke elektronische tekenwijze met een intentie om akkoord te gaan, zoals een getypte naam, een gescande handtekening of een klik op akkoord.

- Gekwalificeerde elektronische handtekening (QES): een strengere variant die gebruikmaakt van een gekwalificeerd certificaat en een beveiligd instrument voor tekens. In de EU heeft een QES dezelfde juridische waarde als een handgeschreven handtekening onder eIDAS.

Juridische status en toepassingsgebied: een handtekening bindt partijen in veel rechtsgebieden, maar sommige documenten vereisen specifieke formele eisen of verifieke notaris. Beveiliging en integriteit bij digitale ondertekening omvat cryptografie, wijzigingsdetectie en tijdstempeling.

Internationale context: de Europese eIDAS-regeling reguleert elektronische handtekeningen en hun rechtsgeldigheid binnen de EU. Voorbeelden van documenten die doorgaans worden ondertekend zijn contracten, machtigingen, arbeidsovereenkomsten en notariële aktes.