beleidigenden
Beleidigenden is een Nederlandse term die afkomstig is van het werkwoord beledigen, wat ‘iemand beledigen of kwetsen’ betekent. De vormbeleidigenden kan functioneel zijn als zelfstandig naamwoord in de meervoud (de beleidigenden) of als bijvoeglijk naamwoord in de meervoudige vorm (beleidigende opmerkingen, beleidigende taal). In de eerste functie verwijst het naar personen die anderen beledigen; in de tweede functie beschrijft het beledigende kenmerken of uitingen.
Beleidigenden kan zowel verwijzen naar personen als naar uitingen die beledigend zijn. Voorbeelden:
- Als zelfstandig naamwoord: De beleidigenden werden gesanctioneerd door de school.
- Als bijvoeglijk naamwoord: De beleidigende opmerkingen werden verwijderd uit de discussie, omdat ze kwetsend en ongepast
In dagelijks taalgebruik wordt vaker de combinatie beleidigende taal of beleidende uitingen gebruikt om aan te
Beleidigen verwijst naar verbaal gedrag dat iemands waardigheid of reputatie schendt. Beleidtende uitingen kunnen variëren van
Belediging, kwetsing, smaad, laster, haatspraak, intimidatie. Etymologie: afgeleid van beledigen.