anticorrosief

Anticorrosief verwijst naar middelen en systemen die de aantasting van metalen en andere materialen door corrosie tegen gaan. Het doel is de levensduur te verlengen, veiligheidsnormen te waarborgen en onderhoudskosten te beperken.

De belangrijkste strategieën zijn barrièrerende coatings, galvanische bescherming, conversie- en passiveringsbehandelingen, inhibitoren en kathodische bescherming. Barrièrecoatings vormen een fysiek schild tussen het materiaal en de omgeving en voorkomen contact met vocht, zuur of zout. Galvanische bescherming maakt gebruik van een meer actief metaal, zoals zink, dat de corrosie van het te beschermen metaal aantrekt. Conversiecoatings veranderen de oppervlaktelaag chemisch zodat corrosie minder snel optreedt. Inhibitors kunnen corrosieprocessen remmen bij beschadiging van de coating. Kathodische bescherming wordt toegepast bij langdurige blootstelling aan water of agressieve media en werkt via geleiding van elektronen of door toegepaste stroom.

Coatingsystemen omvatten epoxy-, polyurethaan- en alkydlakken, vaak als systeem bestaande uit een primer en een toplaag. Epoxylakken bieden chemische bestendigheid, polyurethaanlakken extra UV-stabiliteit. Zinkrijke primers leveren sacrificial bescherming; galvanisatie biedt een directe metalen beschermlaag. Conversionscoatings zoals fosfaat- of chromaatlagen verbeteren hechting en corrosieweerstand. Voor beton en wapening in constructies worden ook impregneringen en oppervlaktebehandelingen toegepast.

Processen en normen: voorbewerking zoals reinigen, ontroesten en ontvetten is cruciaal voor hechting en prestaties. De keuze van systeem hangt af van milieu, mechanische belasting en gewenste levensduur. Tests en normen zoals ISO 12944 voor staalbescherming en salt spray-tests (bijv. ASTM B117) evalueren prestaties en duurzaamheid.

Toepassingsgebieden zijn onder meer bouw, transport, maritieme en olie- en gasindustrie, en consumentengoederen. Toenemende aandacht voor milieu vormt de ontwikkeling van milieuvriendelijkere systemen en verschuivingen in regelgeving rond chromaatcomponenten en vluchtige organische stoffen.