Venekateterisering

Venekateterisering, ook bekend als centrale veneuze katheterisatie, is een medische procedure waarbij een katheter (een buisje) wordt geplaatst in een grote ader, meestal in de bovenste helft van het lichaam. Deze katheter wordt vaak gebruikt om vloeistoffen zoals medicijnen, voedingssupplementen of vloeistoffen voor hydratatie toe te dienen, of om bloed af te nemen voor laboratoriumonderzoek. Het is een veelvoorkomende ingreep in ziekenhuizen en klinieken, vooral bij patiënten die langdurige intraveneuze behandeling nodig hebben, zoals bij chemotherapie, antibiotica of totale parenterale voeding.

De procedure wordt meestal uitgevoerd door een arts, verpleegkundige of gespecialiseerd medisch personeel. De meest gebruikte aderen voor katheterisatie zijn de subclavia-ader (in de sleutelbeenregio), de jugulaire ader (in de hals) of de femorale ader (in de lies). De keuze van de ader hangt af van verschillende factoren, zoals de patiëntspecifieke anatomie, de duur van de behandeling en eventuele risico’s. Voorbeelden van risico’s zijn infectie, bloedingen, luchtembolie of schade aan nabijgelegen organen.

Voorafgaand aan de procedure wordt de patiënt vaak voorbereid door het schoonmaken van de huid met antiseptische middelen en het plaatsen van een infuuslijn. Tijdens de ingreep wordt de ader met een dunne naald geprikt en de katheter wordt onder lokale verdoving of sedatie ingebracht. Na plaatsing wordt de katheter vastgezet en verbonden met een infuusset of een speciaal systeem voor continue monitoring.

Venekateterisering wordt regelmatig gecontroleerd op complicaties en de katheter wordt na gebruik verwijderd om infectierisico’s te minimaliseren. In sommige gevallen blijft de katheter tijdelijk of permanent in situ, zoals bij patiënten met chronische ziekten die regelmatig intraveneuze behandeling nodig hebben. Goede hygiëne en zorg rondom de katheter zijn essentieel om infecties te voorkomen.