Valutaformaten

Valutaformaten verwijzen naar de wijze waarop geldbedragen worden geschreven en weergegeven in verschillende regio’s en talen. Ze combineren een muntidentificatie, zoals een symbool of een ISO 4217-code, met een numerieke notatie die rekening houdt met locale conventies voor cijfers, decimalen en scheidingstekens.

Belangrijke elementen zijn onder meer: het valuta-symbool of de ISO-code (bijv. €, $, EUR, USD); de positie van het symbool ten opzichte van het bedrag (voor of na het bedrag) en eventuele spatie; de scheidingstekens voor decimalen (punt of komma) en voor duizendtallen (punt, komma of spatie). Daarnaast hanteren de meeste valuta twee decimale plaatsen; sommige valuta kennen geen subeenheid (bijv. JPY), en in uitzonderlijke gevallen worden meer dan twee decimalen gebruikt.

(regionale verschillen) Localeverschillen bepalen hoe bedragen eruit zien. In Noord-Amerika en het Verenigd Koninkrijk wordt doorgaans geschreven met een decimale punt en een komma als duizendtelschikking, bijvoorbeeld USD 1,234.56. In veel Europese landen geldt de omgekeerde conventie: een decimaal teken is een komma en duizendtallen worden gescheiden door een spatie of een punt, bijvoorbeeld € 1 234,56 of 1.234,56 €. Het symbool kan ook vóór of achter het bedrag staan, afhankelijk van taal- en landinstellingen.

Toepassing in systemen en regelgeving: voor dataverwerking en boekhouding is het gebruikelijk om valuta te identificeren met ISO 4217-codes en om bedragen intern in minor units op te slaan (bijv. cents) om afrondingsverschillen te voorkomen. Software en digitale toepassingen gebruiken locale-gegevens (bijv. CLDR/ICU) om valutaformaten correct weer te geven en input te valideren. Hierdoor kunnen gebruikers beide formattypen correct zien en invoeren, ongeacht hun locatie.